[male vocals] Yeah!
Que
seja
leve,
que
seja
agora.
Quando
a
morte
chegar,
que
venha
como
amiga
Sem
o
peso
dos
dias
que
a
vida
castiga
Não
quero
o
silêncio
de
um
quarto
cinzento
Nem
o
medo
estampado
em
cada
momento
Deixei
marcas
no
chão,
caminhei
com
clareza
Sinto
a
brisa
bater,
sinto
a
natureza
Que
venha
breve,
como
um
sopro
no
vento
Que
não
me
prenda
no
sofrimento
Que
me
encontre
inteiro,
sem
me
fragmentar
Com
a
dignidade
de
quem
sabe
o
lugar
Oh,
yeah!
A
vida
foi
um
eterno
aprender
Deixando
a
chama
acesa
até
o
anoitecer
Longe
da
dependência,
do
olhar
cansado
De
quem
cuida
por
obrigação,
sem
ter
cuidado
Não
me
condene
a
esperar
pelo
fim
Com
palavras
engolidas,
sem
dó
de
mim
Eu
quero
a
lucidez,
o
brilho
no
olhar
Para
que
eu
mesmo
possa
me
despedir
e
passar
Que
venha
breve,
como
um
sopro
no
vento
Que
não
me
prenda
no
sofrimento
Que
me
encontre
inteiro,
sem
me
fragmentar
Com
a
dignidade
de
quem
sabe
o
lugar
Yeah!
A
vida
foi
um
eterno
aprender
Deixando
a
chama
acesa
até
o
anoitecer
Se
houve
coragem
pra
todo
esse
tempo
Que
a
delicadeza
seja
o
meu
alento
Quem
viveu
o
que
pôde,
não
tem
o
que
temer
Deixa
a
história
seguir,
deixa
o
dia
nascer
O
tempo
corrói,
mas
a
alma
é
maior
Escolho
o
agora,
sem
ser
menor
Não
sou
refém
do
que
ficou
lá
atrás
Sigo
o
caminho
buscando
a
paz
Let's
go!
A
calma
habita
quem
soube
viver
Sem
medo
do
escuro,
pronto
pra
crescer
Que
venha
breve,
como
um
sopro
no
vento
Que
não
me
prenda
no
sofrimento
Que
me
encontre
inteiro,
sem
me
fragmentar
Com
a
dignidade
de
quem
sabe
o
lugar
Whoa!
A
vida
foi
um
eterno
aprender
Deixando
a
chama
acesa
até
o
anoitecer
Que
seja
breve,
que
seja
amiga.
Deixa
a
vida
seguir
na
sua
avenida.
Yeah!
Que
a
dignidade
seja
o
final.
Valeu
a
pena,
foi
sensacional.
Final.